Specjalista pyta: Co pracodawca widzi w Empatyzerze o mnie, a czego nie zobaczy nigdy?

Empatyzer został zaprojektowany tak, aby pracodawca nie miał dostępu do prywatnych treści ani surowych wyników pojedynczych użytkowników. Dostęp jest demokratyczny: pracownik widzi to samo co jego szef, a widoczność jednostkowa jest kontrolowana przez ustawienia prywatności i zgodę. Firma może otrzymać jedynie zbiorcze obrazy, sumaryczne wskaźniki kultury i trendy na poziomie zespołów lub działów. Treści rozmów z asystentem Em pozostają prywatne i nie trafiają do HR czy przełożonych jako zapis czy surowe logi. Administracja techniczna ma narzędzia do zarządzania kontami, konfiguracji i utrzymania systemu, nie ma natomiast prawa ani funkcji do odczytywania rozmów. Jeżeli użytkownik oznaczy swój profil jako prywatny, jego dane będą wykorzystywane jedynie zagregowane i zanonimizowane w analizach zbiorczych. Porównania i wskazówki dotyczące relacji są generowane w modelu diad, więc sugestie odnośnie komunikacji nie ujawniają surowych ocen jednostkowych. Usunięcie konta usuwa też dane z systemu, a warunki retencji i umowy zapewniają klientowi możliwość żądania skasowania. Empatyzer nie jest narzędziem do oceny pracowniczej, rekrutacji ani terapii i ma zabezpieczenia produktowe i umowne przed takim użyciem. W praktyce HR otrzymuje spokojniejszy workflow i raporty tylko o trendach, a nie listę ocenionych osób. Dostęp administracyjny po stronie dostawcy jest logowany i audytowany, a serwery i separacja danych spełniają standardy UE. Jeśli masz wątpliwości co do prywatności, możesz usunąć konto lub zmienić ustawienia widoczności, a firma nie uzyska więcej niż zbiorcze sygnały.

Pracodawca widzi tylko zbiorcze trendy i agregaty; treści rozmów i surowe wyniki jednostek są prywatne i nigdy nie trafiają do przełożonych.